Τα αθηναϊκά διηγήματα και δύο δοκίμια για το χρόνο

Τα "αθηναϊκά" διηγήματα του Παπαδιαμάντη θεωρούνται γενικών υποδεέστερα από τα "σκιαθίτικα", στερημένα από την ατμόσφαιρα της μαγείας που περιβάλλει τα κείμενά του όταν ιστορεί τον κόσμο του νησιού του. Την εντύπωση αυτή ενισχύει και η ρητά εκφρασμένη αποστροφή του για την "κεντρικήν γαστέρα των ώτα μη έχουσαν", την Αθήνα ή άλλως "νέαν Βαβυλώνα".

Εντούτοις και ο κόσμος των "αθηναϊκών" διηγημάτων, που η συνολική τους έκταση δεν είναι καθόλου αμελητέα, έχει απεικονισθεί εξίσου παπαδιαμαντικά. Ο Αλέξανδρος Κοτζιάς, θερμός θαυμαστής αλλά και διεισδυτικός ανιχνευτής των παπαδιαμαντικών κειμένων, στο πρώτο και εκτενέστερο από τα δοκίμια του βιβλίου τούτου καθιστά απόλυτως εναργή αυτή την ισοτιμία. [...]