Σφαίρα στο βυζί

Πώς γεννιούνται οι λέξεις που η μοίρα το ’χει γραμμένο να γίνουν βιβλίο; Πότε αρχίζει για τους ποιητές η «άλλη» ζωή, η μυστική και αθέατη; Ποια είναι η βαθύτερη σχέση ανάμεσα στον έρωτα και τη γραφή; Στήνονται γέφυρες και περάσματα ή μόνο σύνορα, εμπόδια και απαγορεύσεις; Τα οχτώ πρόσωπα αυτού του βιβλίου, που είδαν το αίμα τους να μεταμορφώνεται σε μελάνι, χαράζουν τη δική τους εκδοχή: η ομηρική Ναυσικά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Τζέιμς Τζόις, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Τόμας Μαν, ο Κωστής Παλαμάς, ο Νίκος Καζαντζάκης, η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ. Μαζί τους κι ένας άσημος περιπλανώμενος γύφτος. Αυτός όμως μεγαλουργεί όχι με τη γραφίδα αλλά με το ατίθασο όργανό του, ένα ντούρο μελιστάλαχτο κλαρίνο...

8+1 αιρετικές ιστορίες για τη λυκοφιλία του έρωτα και της γραφής. Για την ευλογία (ή μήπως κατάρα) να έχεις γεννηθεί ποιητής.

«Βαθαίνει η νύχτα. Ο κόσμος λιγοστεύει. Ένα αστέρι φέγγει μακριά. Εσύ. Μια φωνή σκιάζεται να ’μολογήσει την αλήθεια. Εγώ. Είμαι μόνος. Στη σιωπή. Στην παράκρουση. Στη διέγερση. Γλιστρούν οι ώρες στο πετσί μου. Φέρνουν πόνο. Φέρνουν οδύνη. Είμαι εγωιστής. Είμαι απαιτητικός. Εγώ ο περασμένος θέλω να περάσεις κι εσύ μαζί μου. Απείκασα πάλι απόψε τη μορφή σου. Ανασαίνω, βλέπω, σε θυμούμαι. Οπτασία μακρινή. Χαδάκι των χειλιών μου. Ζω σε υπερένταση. Θέλω να προσκυνήσω τα γόνατά σου. Την όψη σου. Φεύγει το σκοτάδι και γίνομαι εγώ σκοτάδι».

Απόσπασμα από το βιβλίο

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ

Χαίρεται κανείς εδώ όχι μόνο την πρωτοτυπία της σύνθεσης, αλλά και την ευελιξία της πλοκής, που εξασφαλίζεται χάρη σε μια στέρεη όσο και προσεκτικά σχεδιασμένη αφηγηματική αρχιτεκτονική.

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Ελευθεροτυπία