Η κωμωδία με πλάνες

Το φαρμάκι απ’ την γκρίνια ζηλιαρογυναίκας

πιο ’ναι θανατερό από σκύλου λυσσασμένου δόντι.

Η κρεβατομουρμούρα σου του χάλαγε τον ύπνο,

κι αυτή ’ν’ η αιτία που πήρε αέρα το μυαλό του.

[…]

Λες πως του εμπόδιζες τα γλέντια με τις γκρίνιες σου:

άμα η γλυκιά η αναψυχή χαθεί, τι άλλο μένει

παρά βαρυθυμιά και μαύρη μελαγχολία,

συγγένισσα της άγριας κι απαρηγόρητης

απελπισιάς, κι απόκοντα λεφούσια μολυσματικά,

αδιαθεσίες χλωμές κι εχθροί της ζωής; Στην τροφή,

στη διασκέδαση και στη ζωογόνα ανάπαψη

άμα ενοχλείται, ζώο ή άνθρωπος, θα τρελαθεί.

Συμπέρασμα: της ζήλιας σου οι παροξυσμοί

τού ’στριψαν τα μυαλά του αντρός σου και τη λογική.