Έξι νύχτες στην Ακρόπολη

Ένα θαυμαστό νεανικό πεζογράφημα («ο καιρός της δράσης είναι τα χρόνια ’25-’27, τα φεγγάρια είναι του 1928») συνόδευε τον ποιητή έως την μέση ηλικία, όταν το ξανάγραψε (1954). «Πόνεσα δυνατά κι ο πόνος απλώθηκε σ’ ολο μου το κορμί? είπα με σκίζουν. Tότες ένιωσα μιαν αστραπή να κόβει τον καιρό σαν ένα μεγάλο φίδι, μονοκόμματα. Eίδα την τέφρα του λινού σωριασμένη στη θέση που ήταν τα σφυρά της? είδα έναν άνθρωπο ν’ ανασταίνεται μέσα από τον κόρφο των μαρμάρων».