Αριστοτέλης. Ρητορική, Τόμος Β'

Τρία είναι τα αίτια που κάμνουν αξιόπιστους τους ρήτορας, διότι τρεις είναι και οι λόγοι που μας κάμνουν να πιστεύωμεν ανεξάρτητα από τας αποδείξεις που υπάρχουν περί της υποθέσεως. Είναι δε αυτά η φρόνησις, η αρετή και η ευνοϊκή διάθεσις του ρήτορος προς τους ακροατάς του. Πραγματικά απομακρύνεται κανείς από την αλήθειαν εν σχέσει προς το θέμα του λόγου του ή της συμβουλής του, είτε διότι του λείπουν και τα τρία αυτά είτε και μόνον ένα απ' αυτά. Δηλαδή ή ο ρήτωρ δεν έχει ορθήν γνώμην επειδή είναι ανόητος ή ενώ έχει ορθήν γνώμην λέγει τα αντίθετα από όσα πιστεύει επειδή είναι μοχθηρός ή τέλος είναι και φρόνιμος και ενάρετος, αλλά δεν θέλει το καλό των ακροατών του και τότε είναι ενδεχόμενο να μη δίδη την ορθοτέραν συμβουλήν, ενώ την ξέρει. Εκτός αυτών των τριών δεν υπάρχει τίποτε άλλο.

(Από την εισαγωγή του εκδότη)