Αντίλογος Ασκληπιάδου Αλεξίκακος. Η φύση της ασθένειας και η θεραπεία της υγείας

Η εργασία αυτή στοχεύει σε μια κριτική προσέγγιση του δίπολου α-σθένεια - ευ-σθένεια όχι προς την οργανωτική ή διαχειριστική πλευρά του προβλήματος αλλά κατ' ευθείαν κριτικά στο γνωστικό πεδίο της ασκούμενης ιατρικής. Πιστεύω απολύτως ότι όλα τα οργανωτικά, διαχειριστικά, ηθικά κ.λ. προβλήματα που υπάρχουν έχουν ως πηγή την άγνοια της φυσικής τάξης καθώς και τις αφύσικες εφαρμογές θεραπείας που συναπαρτίζουν το πεδίο της ιατρικής όπως συμβατικά ασκείται σήμερα. Όλα αυτά τα προβλήματα παύουν αυτόματα όταν ο ιατρός αναγνωρίσει τη φυσική τάξη του κόσμου και γίνει ο ίδιος μέρος της.

Όσο η μηχανιστική και τεχνολογική θεώρηση επικρατεί, τόσο οι ιατροί θα στέκουν ολοένα και πιο ανέτοιμοι να νοήσουν και να πράξουν θεραπευτικά. Κάθε νέα γενεά ιατρών στέκεται όλο και πιο μακριά από την κοσμική λειτουργία της θεραπευτικής πράξης και πλησιέστερα στη μηχανιστική τεχνολογία και στην άγνοια.

Τα διαχειριστικά, οικονομικά, οργανωτικά ή ηθικά προβλήματα της ιατρικής αλλά και κάθε επιστήμης ή τέχνης, θα γίνει δυνατό να λυθούν μόνο αν αλλάξει η δομή της κοσμοθεώρησής τους και δομηθεί μαζί με τη σωρευτική και μια ολιστική κοσμική θεώρηση η οποία θα την συμπληρώνει αντιφατικά. Όσο ο σύνολος κόσμος θεωρείται συναθροιστικός, τόσο θα απαιτούνται νέες ρυθμίσεις καταστροφικού και απάνθρωπου σωρευτικού τύπου.