Τρέχει στις φλέβες μου σαν αίμα το "Βρώμικο ψωμί". Και στις αρτηρίες μου επίσης. Ήμουν μόλις δεκατεσσάρων όταν άκουσα για πρώτη φορά τον Σαββόπουλο στο Κύτταρο. Νοέμβριος του '72, δικτατορία. Παρουσίαζε ζωντανά το "Βρώμικο ψωμί". Ήμασταν μάρτυρες ενός τοκετού. Ο δίσκος κυκλοφόρησε δυο μήνες αργότερα..