Χτίζω ναούς από φωτιά και αγέρακαι ακατάδεχτε έρωταστο λυτρωτικό της βροχής σου το πότισμαπερπατώΣτων αναστεναγμών τις εκστατικές ναυμαχίεςτων ανεκδιήγητων παλιρροιώντων κλειστών της ματιών τον χωμάτινο θόλοτους καρπούς της αυλής σουδοκίμασα και διψώΕνώ στης απέραντης όχθης το απάτητο χιόνιπου σφυρί..